دکسیر

..:: دکسیر٬ وبلاگی متفاوت ::..


اين عمل که درواقع یک اقدام اشتباه است، مشکلات زيادی را در زمینه تنظیمات مناطق زمانی (Time Zone) ایران در جهان ایجاد کرده است.
همانطور که می دانید، همه کشورهای جهان از یک سیستم زمانی استاندارد به نام سیستم مبتنی بر گرینویچ (GMT) استفاده می کنند. به طوری که زمان هر کشور، نسبت به گرینویچ سنجیده می شود.  که در آن، ساعت یک کشور نسبت به موقعیت زمانی پایتخت آن کشور نسبت به نصف النهار گرینویچ تعیین می شود. که برای تهران GMT +3:30 است.
و مطابق یک رسم جهانی، در اول بهار هر سال، که مطابق با 1 فروردین ایرانی، و 21 مارس میلادی است، ساعتهای کل کشورهای جهان یک ساعت به جلو کشیده می شود و در روز 30 شهریور هر سال، مطابق با 21 سپتامبر میلادی، آن یک ساعت به عقب بر می گردد.
این امر برای استفاده بیشتر از روشنایی هوا و مصرف بهینه برق است. که یک تجربه جهانی محسوب می شود. چون در بهار، خورشید زودتر طلوع می کند و با جلو کشیدن ساعتها می توان بیشتر از روشنایی هوا و همچنین خنکی هوا بهره برد.

اما مشکلی که به وجود آمده چیست ؟

مشکل این است که از آنجایی که زمان کلیه کشورهای جهان بر حسب گرینویچ یا GMT سنجیده می شود، و همچنین، در اول بهار همه کشورهای جهان ساعتهای خود را یک ساعت به جلو می کشند، لذا تنظیمات زمانی کشورها نیز بر حسب آن یک ساعت جلو کشیده شده تنظیم خواهد شد.
اما در ایران، چون ساعتها به جلو کشیده نشدند، منطقه زمانی ایران در بهار دچار اختلال می شود. بدین صورت که، منطقه زمانی ایران در بهار و تابستان، از GMT +3:30 به GMT +2:30 تبدیل می شود. و در پائیز و زمستان دوباره به GMT +3:30 بر می گردد !
یعنی، کشورهای خارجی برای دانستن زمان کشور ایران، باید بدانند که آیا هم اکنون در ایران بهار/تابستان است ؟ یا پائیز/زمستان ؟ که بتوان زمان ایران را نسبت به گرینویچ پیدا کرد !
مشکل دیگر، تعیین زمان کشورهای خارجی برای ایرانیان است ! چون که در بهار و تابستان، ساعت رسمی ایران یک ساعت از ساعت جهانی گرینویچی خود عقب است، لذا برای دانستن زمان یک کشور خاص که موقعیت گرینویچی آن مشخص است، باید يک ساعت از آن کم کرد و در پائيز و زمستان اين کار را انجام نداد !

به نقل از آی سی تی

۱٤ فروردین ۱۳۸٥ | ۸:۱٤ ‎ق.ظ | ِِDexxir | نظرات () |